17 de marzo de 2014

Joán de Cangas


Tres Cantigas de Amigo


I

En San Mamede sabéis
que visteis a mi amigo
y hoy debía estar conmigo;
madre, vos me lo debéis,
dejadme ir a verlo.

Del que vistes aquel día
andar por mí apenado
me llegó ahora el recado;
madre, por santa María,
dejadme ir a verlo.

Pues él tuvo tal ventura
que padeció muy gran mal
por mí que no tiene final,
madre, y con mesura,
dejadme ir a verlo.

Por él estaré apenada
si él está por mí apenado:
si de Dios tenéis agrado,
madre bienaventurada,
dejadme ir a verlo.



II

Fui, madre, a San Mamede y yo pensé
que vendría mi amigo y no lo vi;
muy hermosa y triste de allí partí,
mas yo dije lo que ahora os diré:
Si aquí él no viene yo sé algo también:
ya me perdió, que a él nunca le hice bien
.

Cuando a San Mamede fui y no vi allí
a mi amigo, con quien quisiera hablar
con gran placer a la orilla del mar,
lloré en mi corazón y dije así:
Si aquí él no viene yo sé algo también:
ya me perdió, que a él nunca le hice bien
.

Después de hacer en la ermita oración
y allí al que me quería no vi yo,
pesar y gran tristeza me cogió
y dije luego así yo mi razón:
Si aquí él no viene yo sé algo también:
ya me perdió, que a él nunca le hice bien
.



III

Amigo, si vos tanto me queréis,
id a San Mamede y ya me veréis,
y hoy no me mintáis, amigo.

Pues que hablemos aquí no puede ser,
id donde tengáis conmigo placer,
y hoy no me mintáis, amigo.

En la ermita, en San Mamede del Mar,
os veré si Dios lo quiere arreglar,
y hoy no me mintáis, amigo.



Nota
San Mamede: Ermita situada en las cercanías de Bon, parroquia de Beluso, ayuntamiento de Bueu, en el extremo sur de la ría de Pontevedra, Galicia.

☛ Universo Cantigas. Joan de Cangas
☛ B. D. Lírica Profana Galego-Portuguesa. Johan de Cangas
☛ Cantigas Medievais Galego Portuguesas. João de Cangas
☛ Rip Cohen, 500 Cantigas d’ Amigo: Edição Crítica / Critical Edition
Trad. E. Gutiérrez Miranda 2014


∼

I

En San Momed’, u sabedes
que víste-lo meu amigo,
oj’ ouvera seer migo;
mha madre, fe que devedes,
leixédesmho ir veer.

O que vistes esse día
andar por mí mui coitado
chegoum’ ora seu mandado;
madre, por santa María,
leixédesmho ir veer.

Pois el foi d’ atal ventura
que sofreu tan muito mal
por mí e ren non lhi val,
mha madre, e por mesura,
leixédesmho ir veer.

Eu serei por el coitada
pois el é por mí coitado:
se de Deus ajades grado,
madre ben aventurada,
leixédesmho ir veer.


II

Fui eu, madr’, a San Momed’ u me cuidei
que venhess’ o meu amig’ e non foi i;
por mui fremosa que triste m’ én partí
e dix’ eu como vos agora direi:
Pois i non vén, sei unha ren:
por mí se perdeu, que nunca lhi fiz ben.

Quand’ eu a San Momede fui e non vi
meu amigo, con que quisera falar
a mui gran sabor nas ribeiras do mar,
sospirei no coraçón e dix’ assí:
Pois i non vén, sei unha ren:
por mí se perdeu, que nunca lhi fiz ben.

Depois que fiz na ermida oraçon
e non vi o que mi quería gran ben,
con gran pesar filhóuxime gran tristén
e dix’ eu log’ assí aquesta razón:
Pois i non vén, sei unha ren:
por mí se perdeu, que nunca lhi fiz ben.


III

Amigo, se mi gran ben queredes,
id’ a San Momed’ e veerm’ edes;
oje non mi mençades, amigo.

Pois mi aquí ren non podedes dizer,
id’ u ajades comigo lezer;
oje non mi mençades, amigo.

Serei vosc’ en San Momede do Mar
na ermida, se mho Deus aguisar;
oje non mi mençades, amigo.




☛ PyoZ ☚